Bazı metinler çok dolu, bazıları bomboş. Ben ikisinin ortasında, okunabilir bir yerde durmayı seviyorum. Karşımdakinin acele etmesini pek sevmiyorum. Yazarken de acele etmeden, ne demek istediğimi toparlamayı tercih ederim. Tempo önemli.

Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun.

Ornek tarafında yazışıyorsak tempo konusunda net olmak bana iyi geliyor.

Burada durup nefes almak iyi geliyor.

Birkaç dürüst cümle

Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez. Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor. Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. İnsanların beni bir kalıba sokmasından hoşlanmam. Konuşarak anlaşılmayı tercih ederim.

Ornek escort olarak kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin ve net durmayı tercih ederim. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Yazışma tarzım

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var.

Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim. Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil.

Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Netlik

İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler.

Açık konuşmak gerekirse sürpriz planlar bana göre değil. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz.

İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil.

Gizlilik ve ölçü

Benim açımdan saygı, sessiz kalmayı da kapsar. Gereksiz detay yok. Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı. Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum. Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister.

Sakin tempo

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil.

Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu. Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil.

Kapanış

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi.

Ornek tarafında acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor.

Beni tanımak isteyenler zaten buradan bir şey kapmıştır. Kalanı karşılıklı. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor. Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.