İnternette herkes aynı cümleleri kullanınca samimiyet kayboluyor. Ben kendi durduğum yerden yazmayı tercih ederim. Beni tanımak isteyen biri önce nasıl konuştuğuma bakıyor bence. O yüzden burada da aynı sakinlikte durdum. Gürültü koparmaya gerek yok.

Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam. Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali.

Elvan tarafında yazışıyorsak tempo konusunda net olmak bana iyi geliyor.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

İlk izlenim üzerine

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum.

Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Elvan escort okuyan biri için en net şey, nasıl konuştuğumun burada durması. Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Açık konuşmak bana iyi geliyor

Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.

Zaman ve plan

Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit. Böyle durumlarda kısa teyit mesajı iyi oluyor. Uzun pazarlık değil. Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez. Böyle durumlarda kısa teyit mesajı iyi oluyor. Uzun pazarlık değil.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit.

Sınırlar

Benim açımdan saygı, sessiz kalmayı da kapsar. Gereksiz detay yok. Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak. Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı. Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz.

Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup. Sessizlik de konuşmanın parçası olabilir. Doldurmak zorunda değiliz.

Sohbetin tadı

Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil. Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam.

Burada durup nefes almak iyi geliyor.

Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Birkaç son cümle

Açık konuşmak gerekirse sürpriz planlar bana göre değil. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Elvan diye geldiyorsanız abartılı vaat beklemeyin. Duruşumu yazdım.

Beni tanımak isteyenler zaten buradan bir şey kapmıştır. Kalanı karşılıklı. Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor.

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.